Skip to content

Historie & Gebied

In oude tijden was Langbroek een langgerekt en onbewoond moerasgebied. Van de ene kant liep het water van de Utrechtse Heuvelrug dit gebied binnen en van de andere kant zorgden regelmatige overstromingen van de Rijn (thans Kromme Rijn) voor aanvoer van water.

De bisschop van Utrecht had bovendien last van het regelmatig dichtslibben van de sterk meanderende rivier tussen Wijk bij Duurstede en Utrecht. In 1122 besloot hij een dijk te leggen bij Wijk bij Duurstede zodat de hoofdstoom van de Rijn – die in zee uitmondt bij Katwijk – verlegd werd naar de Lek.  Door de aanleg van de dijk werd het mogelijk de “Lange  Broeck” verder droog te maken. Hiertoe werd in het midden van het gebied in de lengterichting de Langbroekerwetering aangelegd.  Ten noorden en ten zuiden hiervan werden de Gooyerwetering respectievelijk de Hoofdwetering gegraven.

Nu het water kon worden afgevoerd via de weteringen en de instroom door de dijk bij Wijk bij Duurstede en de dijkjes langs de weteringen werd tegengehouden, kon het gebied verder ontwikkeld worden. Met de aanleg van zogenaamde bolakkers (nog steeds nadrukkelijk in het landschap aanwezig) werd het land productierijp gemaakt. De productie bestond voornamelijk uit hout (voor het verwarmen van de huizen van de Utrechtenaren) en enige veeteelt. Nog steeds zijn deze karakteristieke bospercelen tussen de open weiden aanwezig.

De Lange Broeck bleef echter een drassig gebied, waar gedurende grote delen van het jaar geen transport per paard en wagen kon plaatsvinden. Het vervoer van goederen van en naar de landgoederen  van de Utrechtse Heuvelrug en de markt in Utrecht werd gedurende honderden jaren per trekschuit verzorgd.

Deze platbodems mochten niet door dieren getrokken worden, omdat de grond daarvoor te slap was. Alleen mensen mochten als trekkracht dienen.  Zo werd er ook een trekschuitverbinding tussen Leersum en de Utrechtse markt ingericht. Deze vertrok ’s ochtends vroeg vanaf het Schippershuis aan de Gooyerdijk met marktkooplui en vervoerde verder gedurende de dag mensen van en naar de markt. De verbinding liep langs de Berwoudsgraaf (deze lag ter hoogte van ons huidige terras) naar de Langbroekerwetering. Vandaar kon in een rechte lijn naar Odijk gevaren worden om daar in te takken op de (Kromme) Rijn. Naast dit personenvervoer kwamen er ook schippers uit Wijk bij Duurstede met goederen voor de Utrechtse Heuvelrug. De overslag van schip op paard en wagen vond hier bij het Schippershuis plaats. Na het drinken van een koffie of een neut vertrokken zij dan weer naar Wijk. In feite vormde Het Schippershuis dus honderden jaren geleden al een ontmoetingsplek, een ‘station’ inclusief horecavoorzieningen.

Historiekaart

Nieuws en tips ontvangen?

Schrijf je dan hier in.
!
!
Terms and Conditions checkbox is required.
Something went wrong. Please check your entries and try again.